Με τον όρο πειραματική αρχαιολογία εννοούμε τον επιστημονικό κλάδο που ασχολείται με τη διενέργεια προσεκτικά ελεγχόμενων πειραμάτων για τον έλεγχο αρχαιολογικών υποθέσεων πάνω στην λειτουργία αρχαίων τεχνικών και πρακτικών. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Πειραματικής Αρχαιολογίας EXARC, με έδρα το Lejre της Δανίας, απο το 2003 λειτουργεί ως γέφυρα μεταξύ της αρχαιολογικής επιστήμης, και της πειραματικής έρευνας. Με περισσότερα από 300 μέλη σε όλο το κόσμο (μουσεία και ακαδημαϊκούς), εστιάζει στην ανάπτυξη μεθόδων πάνω στην πειραματική αρχαιολογία.

Ο οργανισμός EXARC διενήργησε στα τέλη του έτους 2018, έναν διεθνή διαγωνισμό πειραματικής αρχαιολογίας, καλώντας αρχαιολόγους απο όλο το κόσμο να ενώσουν τις γνώσεις τους και να προτείνουν ενα συνεργατικό ερευνητικό έργο. Ο αντικειμενικός σκοπός του προγράμματος “EXARC Twinning 2019” είναι να προωθηθούν οι συζητήσεις μεταξύ της διεθνούς αρχαιολογικής κοινότητας, να βελτιωθεί η γνώση και να αυξηθεί η συνειδητοποίηση των διαφορετικών τάσεων που αναπτύσσονται στο κόσμο της αρχαιολογικής έρευνας. Με το καινοτόμο λοιπόν αυτό πρόγραμμα εταίροι απο διαφορετικές χώρες μπορούν να δημιουργήσουν έργα πειραματικής αρχαιολογίας τα οποία διαφορετικά δεν θα πραγματοποιηθούν λόγω απόστασης – εκμεταλλευόμενοι παράλληλα την χρηματοδότηση και το δίκτυο του EXARC.

O Ivan Semyan (Phd cand, South Ural State University,Chelyabinsk, Russia) και o Σπύρος Μπάκας (M.Sc.,University of Warsaw), με την κοινή τους πρόταση για την πειραματική ανακατασκευή του αρχαιότερου γνωστού σύνθετου τόξου (compound / αποτελούμενου απο διάφορα τμήματα) στο κόσμο, κέρδισε το πρώτο βραβείο ανάμεσα σε δεκάδες προτάσεις, μαζί με μιά σημαντική χρηματοδότηση. Το υπο ανακατασκευή τόξο ανήκει στον πολιτισμό Sintashta o οποίος αναπτύχθηκε στα Νότια Ουράλια όρη την εποχή του Χαλκού (2100-1800 π.Χ.). Αποτελεί μία σπάνια περίπτωση τόξου, μοναδικού στο είδος του απο κατασκευαστικής πλευράς και τεχνικής λειτουργίας. Μια σειρά από ταφές αντρών πολεμιστών -οι οποίοι είναι παράλληλα και τοξότες- περιέχουν ταυτόσχημες εμφανίσεις κάποιων ειδικών κατασκευών οι οποίες λειτουργούσαν σαν εξαρτήματα τόξων : (ιδιόμορφα “arrow rest”, και εξαρτήματα ενίσχυσης της δύναμης του τόξου). Αυτές οι πάρα πολύ ενδιαφέρουσες ανακαλύψεις πάνω στην ανεπτυγμένη τοξευτική κουλτούρα του πολιτισμού Sintashta, έρχονται να πλαισιώσουν τις ήδη σημαντικές σηματοδοτήσεις του πολιτισμού αυτού, ως του πρώτου πολιτισμού που ανέπτυξε άρμα για πολεμικούς σκοπούς.

Το πρωτοποριακό αυτο project πειραματικής αρχαιολογίας, περιλαμβάνει την πειραματική ανακατασκευή και δοκιμή τριών εκδοχών του τόξου, με παράλληλες πειραματικές εφαρμογές βλητικής αντοχής σε στόχους. Για τα πειραματικές εφαρμογές θα ανακατασκευαστούν βέλη, απο διάφορα είδη ξυλου, και με συνδυασμό διαφορετικών ειδών αιχμών (πέτρινων, κοκάλινων, χάλκινων). Η όλη διαδικασία θα καλυφθεί δημοσιογραφικά απο το National Geographic Russia και υποστηρίζεται απο σειρά Ακαδημαϊκών ιδρυμάτων (European Association of Archaeologists- EAA, κ.α).

Ο Ivan Semyan ειναι υποψήφιος διδάκτορας αρχαιολογίας του South Ural State University (Chelyabinsk, Russia) και επικεφαλής του μεγαλύτερου Αρχαιολογικού Κέντρου Πειραματικής Αρχαιολογίας της Ρωσίας υπο τον τίτλο “ARCHAEOS”. Έχει ειδικευτεί στην μελέτη του πολέμου στον πολιτισμό Sintashta έχοντας συγγράψει 21 επιστημονικά άρθρα σχετικά με αυτό το θέμα. Τα πεδία έρευνάς του ειναι η αρχαιο-μεταλουργία, η πειραματική αρχαιολογία, και η τεχνολογία στην Νεολιθική εποχή και εποχή του Χαλκού.

Ο Σπύρος Μπάκας κατέχει μεταπτυχιακό δίπλωμα αρχαιολογίας (M.Sc.) απο το Αρχαιολογικό Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας, ειδικευόμενος στον πόλεμο στην ύστερη εποχή του Χαλκού στο Αιγαίο. Η διατριβή του για την ανακατασκευή και εμπειρική δοκιμή της “Πανοπλίας των Δενδρών”, περιελάμβανε σειρά πειραματικών εφαρμογών και διακρίθηκε ως ένα καινοτόμο έργο πειραματικής αρχαιολογίας πάνω στον πόλεμο στον αρχαίο κόσμο. Έχει συγγράψει σειρά ακαδημαϊκών μελετών πάνω στον πόλεμο στην ύστερη εποχή του Χαλκού και πάνω στην αρχαία ελληνική τοξοβολία.

 

Κοινοποιήστε: